Stressfractuur scheenbeen
Pijn aan je scheenbeen die tijdens het hardlopen steeds sneller opkomt en uiteindelijk ook tijdens wandelen aanwezig blijft? Dan kan er sprake zijn van een stressfractuur.
Een stressfractuur is een botstressblessure die ontstaat door herhaalde belasting van het bot. De klachten ontwikkelen zich vaak geleidelijk en kunnen in het begin lijken op andere vormen van scheenbeenpijn.
Het is belangrijk om een stressfractuur tijdig te herkennen en de belasting aan te passen. Wanneer je blijft sporten terwijl het bot onvoldoende herstelt, kan de beschadiging verergeren.
Wat is een stressfractuur van het scheenbeen?
Een stressfractuur is een beschadiging van het bot die ontstaat door herhaalde belasting.
Normaal gesproken past botweefsel zich voortdurend aan de belasting aan. Wanneer de belasting te hoog is of het bot onvoldoende tijd krijgt om te herstellen, kan een botstressblessure ontstaan.
Dit begint vaak met een stressreactie van het bot. Wanneer de belasting blijft doorgaan, kan de beschadiging toenemen en uiteindelijk een stressfractuur ontstaan.
Bij het scheenbeen komt dit onder andere voor bij hardlopers en sporters die veel springen.
Een stressfractuur ontstaat meestal niet door één plotseling ongeval, maar door een opeenstapeling van belasting.
Welke klachten passen bij een stressfractuur?
Veelvoorkomende klachten zijn:
Pijn op een duidelijk aanwijsbare plek van het scheenbeen.
Gevoeligheid bij druk op het bot.
Pijn tijdens hardlopen, springen of andere belastende activiteiten.
Klachten die steeds eerder tijdens het sporten optreden.
Pijn die bij toenemende belasting langer blijft aanhouden.
In ernstigere gevallen ook pijn tijdens wandelen of in rust.
De klachten kunnen lijken op het mediaal tibiaal stresssyndroom (MTSS), maar bij een stressfractuur is de pijn vaak meer op één specifieke plek geconcentreerd.
Alleen op basis van de pijnlocatie kan niet met zekerheid worden vastgesteld of er sprake is van een stressfractuur.
Hoe ontstaat een stressfractuur?
Een stressfractuur ontstaat wanneer de belasting van het bot langdurig groter is dan het herstelvermogen.
Factoren die hierbij een rol kunnen spelen, zijn onder andere:
Een snelle toename van de trainingsafstand of intensiteit.
Veel hardlopen of springen zonder voldoende herstel.
Een plotselinge verandering in trainingsbelasting.
Onvoldoende energie-inname in verhouding tot de lichamelijke belasting.
Een verminderde botkwaliteit.
Een eerdere botstressblessure.
Vaak ontstaat een stressfractuur door een combinatie van verschillende factoren.
Hoe wordt een stressfractuur vastgesteld?
Wanneer er een vermoeden bestaat van een stressfractuur, is medische beoordeling belangrijk.
De arts beoordeelt de klachten en bepaalt of aanvullend onderzoek nodig is.
Een stressfractuur is in een vroeg stadium niet altijd zichtbaar op een gewone röntgenfoto. Soms is een MRI nodig om een botstressblessure vast te stellen.
De locatie en ernst van de beschadiging zijn belangrijk voor het bepalen van de behandeling en de belasting die je mag uitvoeren.
Behandeling van een stressfractuur
Bij een stressfractuur heeft het bot voldoende gelegenheid nodig om te herstellen.
De behandeling verschilt per persoon en is afhankelijk van de locatie, ernst en eventuele risicofactoren.
Aanpassen van de belasting
Activiteiten die het beschadigde bot belasten en pijn veroorzaken, moeten tijdelijk worden verminderd of gestopt.
Dit geldt bijvoorbeeld voor hardlopen, springen en andere activiteiten met een hoge belasting op het scheenbeen.
Bij sommige stressfracturen is ook het beperken van de belasting tijdens het lopen noodzakelijk.
Welke activiteiten je mag uitvoeren, hangt af van de ernst en locatie van de beschadiging en de adviezen van je behandelend arts.
Behouden en herstellen van spierkracht
Wanneer dit medisch verantwoord is, kan gerichte krachttraining helpen om de spierkracht en algemene belastbaarheid tijdens het herstel zo goed mogelijk te behouden.
De oefeningen worden afgestemd op de belasting die het scheenbeen mag verdragen.
Geleidelijke terugkeer naar sport
Wanneer het bot voldoende is hersteld en je weer pijnvrij kunt wandelen en dagelijkse activiteiten kunt uitvoeren, kan de sportbelasting geleidelijk worden opgebouwd.
De terugkeer naar hardlopen vindt plaats volgens een individuele opbouw, waarbij onder andere rekening wordt gehouden met de eerdere klachten, de ernst van de stressfractuur en de reactie op de belasting.
Hoe lang duurt het herstel van een stressfractuur?
Het herstel van een stressfractuur verschilt sterk per persoon.
De locatie van de beschadiging, de ernst van de botstressblessure en de individuele herstelomstandigheden bepalen hoe snel het bot weer voldoende belastbaar wordt.
Sommige stressfracturen vereisen een langere periode van aangepaste belasting of aanvullende medische behandeling.
Het is belangrijk om de sportbelasting niet te vroeg te hervatten, ook wanneer de pijn al duidelijk is afgenomen.
Fysiotherapie na een stressfractuur in Drachten
Bij Fysio Yde kun je terecht voor begeleiding bij het hervatten van je dagelijkse activiteiten en sport na een stressfractuur.
Tijdens de revalidatie kijken we naar je spierkracht, belastbaarheid en de activiteiten die je weer wilt kunnen uitvoeren.
In afstemming met het medische beleid werken we aan een geleidelijke terugkeer naar bewegen en sporten, waarbij het herstel van het bot centraal staat.